Arka plan
"Gözyaşı Otoyolu" (Highway of Tears), Kanada'nın British Columbia eyaletinde Prince George ile Prince Rupert arasında uzanan yaklaşık 720 kilometrelik 16 numaralı otoyol için kullanılan addır. Bölge seyrek nüfuslu ve kırsaldır; uzun kesimlerde cep telefonu kapsaması bulunmaz. Yol boyunca yaşayan birçok Yerli topluluk üyesi için araç sahibi olmak ve kasabalar arasında ulaşım sağlamak zordur; bu yüzden birçok kişi otostopa ya da yürümeye mecbur kalmıştır.
Otoyol çevresinde kadınların ve genç kızların kaybolması ya da ölü bulunması 1969'a kadar uzanıyor. Etkilenenler arasında Yerli kadınların oranı belirgin biçimde yüksek.
Olay
Kaç kişinin etkilendiği konusunda tek bir rakam yok. Kanada Kraliyet Atlı Polisi (RCMP) 2005'te başlattığı E-PANA projesinde sonunda yaklaşık 18 vakayı kapsamına aldı; Yerli kuruluşlar ve aileler ise otoyol ve çevresindeki yollarda 40'tan fazla kadının kaybolduğunu ya da öldürüldüğünü savunuyor. Bu fark, vakaların hangi ölçütle sayıldığından kaynaklanıyor: E-PANA riskli yaşam tarzı, otostop ve son görülme yeri gibi ölçütleri kullandı, topluluk listeleri ise daha geniş.
Vakalar onlarca yıla yayılıyor ve tek bir faile bağlanamıyor. Soruşturmacılar, olayların bir seri katile mi yoksa birden çok kişiye mi ait olduğunu belirlemeye çalıştı.
Ailelerin ve toplulukların talebi, sayıların tek bir resmî rakama indirgenmemesi yönünde; çünkü rakamın küçük gösterilmesi, aranan kişilerin ve yakınlarının yaşadığı kaybı da küçültüyor.
Soruşturma ve yargı süreci
E-PANA kısmen sonuç verdi. 1974'te öldürülen Colleen MacMillen'ın ölümü, cezaevinde ölen ABD'li Bobby Jack Fowler ile ilişkilendirildi; Fowler bu otoyoldaki hiçbir ölüm için suçlanmadı. Garry Taylor Handlen, 1978'deki Monica Jack cinayeti nedeniyle 2014'te suçlandı ve 2019'da ömür boyu hapse mahkûm edildi. Cody Legebokoff ise 2014'te dört genç kadının ölümünden birinci derece cinayetle mahkûm oldu; mahkûmiyet 2016'da temyizde onandı. Bu kararlar, tüm vakaların çözüldüğü anlamına gelmiyor; bölge üzerine çalışan bazı profil uzmanları Fowler'ın 1989-2006 arasındaki olaylardan sorumlu olmadığını düşünüyor.
Proje için ayrılan kaynaklar zamanla azaldı; personel sayısı 2010'dan sonra belirgin biçimde düştü.
Bugün
2006'daki Gözyaşı Otoyolu Sempozyumu, otoyol boyunca ulaşım hizmeti dahil 33 öneri içeren bir rapor yayımladı. 2012'deki eyalet soruşturması da ulaşım iyileştirmelerini acil saydı. 2017'de sübvansiyonlu otobüs hizmeti Prince George ile Burns Lake arasında başladı; Aralık 2024'te ise bölgedeki cep telefonu kapsama boşluğunun bir kısmı yeni bazlarla kapatıldı.
Bu vakalardaki her kadın bir ailenin ve bir topluluğun üyesiydi. Bu yüzden konu, Kanada'da kayıp ve öldürülen Yerli kadınlara ilişkin daha geniş ulusal tartışmanın da parçası sayılıyor; aileler anma etkinlikleriyle kayıplarının unutulmamasını sağlamaya çalışıyor.